bugün telefonumu ve cüzdanımı evde bırakıp çıkıp işe gitmişim, yolda farkettim ki cüzdanım yok. param yok fikri beni zaten acıktırdı.
asıl mevzu o değil, bindim minibüse normalde son duraktan önce iniyorum ama bu sefer param yok diye sonuna kadar gittim. ziyan olmasın gibi bi his geldi sanırım.
anlamatamadım. yani anlattığım kadarı garip oldu.
15 dakikalık ben
bi bak bakayım
bildin sen beni
yalnız değilim
işte bunu seviyorum
ortamlar
kaç kişiyiz
1 commentaires:
yaw yemin ederim bildim ben o durumu. bana seyahatlerde oluyor o hanımkızkardeşim. diyorum ki yaw 5 günlüğüne gidicem şunu şunu götürmeyim ne olacak. işte o şu şu dediklerimi gittiğimin gününde aramaya başlıyorum bööle, kafaya takıyorum. onlarsız bir hayat düşünemiyorum. karmakarışık duygular içerisindeyim şu an bile anlatırken bak tüylerim tiken tiken oldu.
Post a Comment